Dag 3; open your heart and mind to the almighty Lord

Zo......................  dat is nog eens een begin van de heilige zondag. Deze dag wilde we toch wel als echte "instant" New Yorkers tussen de New Yorkers beleven.

De jetlag hebben we aardig overwonnen. Om 11 uur in slaap gevallen en pas om 6 uur  echt wakker. Dat gaat de goede kant op. By the way, de bedden liggen hier megafantastic. Kan ook liggen aan het feit dat we totaal gesloopt zijn, of ze zijn gewoon echt heel lekker. De waarheid zullen waarschijnlijk niet te weten komen. Even gebeld en geskyped met het thuisfront waar alles onder controle is. Dat belooft wat voor de toekomst, want als alles goed gaat daar, kunnen wij vaker weg !!!!!!

Na een verkwikkende douche, de badkamer is vrij klein maar de douche is erg goed, op weg richting Times Square Church. Onderweg bij zo'n echte NewYorkse deli een heerlijke bagel gegeten en een yoghurt met fruit en muesli. Zo dat geeft een goede bodem voor vandaag.

Via het AAforum hadden we vernomen van een "kenner" dat voor de dienst op zondag, je zeker toch wel 3 kwartier van te voren aanwezig dient te zijn. Dus netjes om 9 uur kwamen we bij de kerk aan voor de dienst van 10 uur. Deze kerk is gevestigd in een voormalig theater, dus compleet met theaterstoelen en een podium.

Op de meeste stoelen lagen bijbels, in alle vormen en maten. Dit zijn de vaste plekken van de mensen die hier blijkbaar een paar keer per week komen. We waren zeker niet de eerste en konden nog maar net 2 stoelen naast elkaar vinden. Er zijn maar een paar extra plekken, maar de dames van de begeleiding zoeken graag een plekje voor je.

Dus wij gingen zitten en hebben onze ogen uitgekeken met al die verschillende soorten mensen die binnenkwamen. Op het podium (door de mensen omgebouwd tot een soort altaar) zaten ook al een aantal voorgangers. Er kwamen er ook steeds meer bij, en liepen en zaten half in trance biddend en inzichzelf pratend. Zij liepen geregeld biddend heen en weer. De dienst begon stipt om 10.00 uur met het geweldige gospelkoor. De stemming zat er gelijk goed in en iedereen ging staan, meeklappend en de armen in de lucht, allemaal voor de almighty God. dit is toch andere koek als bij ons in de RK kerk. Wij willen pastoor Goemans toch maar aanraden om toch ook eens naar New York te gaan en te zien hoe ze hier de kerken wel goed vol krijgen.

De liedjes kenden we niet, maar er was geen belemmering om mee te zingen want de tekst van de liedjes kwam om een groot scherm wat boven het altaar hing. Dit duurde ongeveer een uur en we kregen inmiddels een paar moeie voeten.  Hier een voorbeeld van de liedjes.

 

Het was lekker meezingen en meeklappen geblazen. Geregeld gaan de handjes de lucht in en roept er iemand hallelujah. Wij vroegen ons nog af of er uberhaupt nog wel gesproken werd........ Nou dat werd goed gemaakt hoor!!!!  Er kwam een voorganger die ons 3 kwartier lang heeft verteld hoe het zit met David en Salomon. Het is dan de bedoeling dat je de versen meeleest in je eigen bijbel en de dingen arceert of merkt die jij belangrijk vind. De man die naast mij zat, had zijn bijbel in een tasje zitten, samen met een gele arceerstift.

De dame voor ons heeft de hele dienst staan zingen met haar handen in de lucht, ogen dicht...  Maar wel met haar mobieltje in haar hand, je weet maar nooit of de Lord jou belt. Dan moet je natuurlijk wel bereikbaar blijven voor hem. Wat wel heel bijzonder is, is dat niemand raar opkijkt als je ineens klapt of hallelujah roept. Het maakt niet uit, alles kan en alles mag. Ze zoeken trouwens nog wat mensen voor het geluid en de bediening van de camera (wij zaten aan Daan te denken, die is tenslotte lid van de ECL)

Na 3 kwartier was de voorganger ervan overtuigd dat we de boodschap die hij probeerde over te brengen, ook echt bij ons allen was aangekomen. Wat wel bijzonder is, is dat de hele zaal reacties geeft als de voorganger iets zegt. De boodschap van vandaag is dat als je iets wilt je dit niet alleen met verstand maar ook met je hart moet willen. Nou wij willen met ons hele hart UGGS vinden, dus daar hebben we maar heel hard voor gebeden (het werkt, kan ik dus nu vertellen!!)

Hier een filmpje van hoe de voorgangers preken. Het is niet wat wij hebben gezien, maar het ziet er zeker hetzelfde uit:

Na deze preek  (het werd steeds warmer in de kerk en we vielen bijna in slaap daardoor) werd door de kerkgemeenschap afscheid genomen van een voorganger die met zijn vrouw naar de Oekraine (of all places) gaat om daar een kerkgenootschap op te zetten. De hele gemeenschap moest gaan knielen en er werd voor hen gebeden. Er vloeiden aardig wat traantjes, zelfs bij ons maar dat was van het lachen......

De voorgangers gingen met zn allen op het altaar geknield zitten, hielden elkaar bij de schouder vast en riepen hallelujah, praise the lord, god almighty en huilden tranen  met tuiten. Wij konden elkaar inmiddels niet meer aankijken want de tranen liepen bij ons ook over de wangen. Het leek wel een sekte, zo gingen de mensen er ineens in. Heel bijzonder.

De dienst werd afgesloten met nog een paar lekkere meezingers en meeswingers en alle nieuwkomers werd gevraagd om gezellig bij te praten over het geloof en het uitdragen van dit geloof. Helaas hadden wij niet veel tijd meer, anders waren we een kopje koffie met ze gaan drinken. Maar ja de plicht roept (de shopplicht).

Ellen heeft nog een stukje gefilmd maar het kaartje van haar fotocamera past niet in mijn laptop. Dus dit komt als we weer thuis zijn in.

Deze kerkdienst moet je een keer hebben meegemaakt. Het is echt een one of a lifetime experiment, ook als je niet in God gelooft. Heel bijzonder!!

Na de dienst natuurlijk wel de CD gekocht, zodat we ook thuis dit kunnen herbeleven. Buiten gekomen even bijgekomen van deze bekering. Toen op naar de volgende bestemming van deze dag: de shops.

In Abercrombie was het andere koek. Een donkere winkel met een leuke harde muziek, goed afgesteld op de jongere van vandaag de dag, maar voor ons "oudere" jongere toch iets teveel van het goede. Maar ja het ging natuurlijk wel om het scoren van een paar leuke shirtjes en dat is gelukt.

Toen naar Bloomingdales want daar verkochten ze ook UGGS hadden we gelezen. Dat klopt, alleen niet de juiste maat en een zeer beperkte collectie.  Tja we wilden het ook alleen met het verstand, maar je moet het ook voelen in je hart..........................

Ook vonden we de mode bij Bloomingdales niet echt geweldig. Dus mannen thuis, wees gerust we hebben tot nu toe niet veel uitgegeven, kan natuurlijk nog veranderen he, we zijn hier nog wel een paar dagen.

Omdat het ging regenen zijn we ook nog even in de Applestore geweest, en ook hier heeft Ellen weer gezorgd dat de Nationale Schuld  van de Amerikaanse regering weer iets minder is geworden.  Er hangen ook van de lichtreclames waar het totale schuld van Amerika op vermeld wordt. Dit wordt ook live bijgehouden.

Bij de speelgoedwinkel F.A.O. Schwartz ook een blik even naar binnen geworpen (figuurlijk he?!?!). daar vind je de meest geweldige pluchebeesten. Van megagrote olifanten, giraffen, zelfs de ark van Noah was er nagemaakt.

Vervolgens teruggegaan met onze aankopen naar het hotel en het adres van de UGGsstore op gezocht op internet, want het ging om het verstand én je hart.......  niet vergeten he?????

Met de metro richting Colombus Avenue en daar was de UGGS Flagshipstore.  Geweldig aardig personeel (echt no way) die met heeeeeeeeeeeel veel moeite wel een paar UGGs voor je wil pakken. Maar goed hier hadden ze wel de juiste soort met maat. Zo zie je maar geloof met je verstand maar ook met je hart en het komt allemaal goed. Heeft zo'n mis toch wel zijn dienst gedaan!!!

Met de UGGs in de hand teruggelopen naar het hotel. We wilden met de metro maar daar hadden ze besloten dat downtown met openbaar vervoer niet meer kon voor die dag. Dus dat werd weer de benenwagen en met zo'n 20 minuten lopen kwamen weer bij het Warwick hotel. Daar de Uggs geparkeerd en in het Ierse pub vlak naast ons hotel lekker gegeten. Een hamburger en een wrap. Erg lekker, maar zoals altijd weer in een recordtijd gebracht en weer weggehaald. Want owee als je maar even je mes en je vork op je bord neerlegt, dan komen ze gelijk vragen of je al klaar bent en willen ze het weer meenemen. Gezellig natafelen zijn  2 woorden die ze hier absoluut niet kennen......

Het toetje hebben we overgeslagen (paste niet meer) maar voor een cappucino en een thee was nog wel een gaatje te vinden. Om 8 uur waren we weer in het hotel en hebben we er maar een zeer relaxte avond van gemaakt. Want morgen verwachten ze in de ochtend nog regen (dit viel uiteindelijk vandaag reuze mee, een paar spetters maar verder was het droog).

Dus morgenochtend gaan we verder met onze shoptocht richting Macy's en ManhattanMall. Want tot nu toe zit de koffer zeker nog niet vol!!!! 

Vandaag dus helaas geen foto's en alleen wat filmpjes van Youtube. Onze eigen foto's moeten we jullie nog even schuldig blijven want het kaartje van het toestel van Ellen past niet in mijn laptop (en het snoertje heeft ze niet mee.)

Welterusten en tot morgen.

Dag 2; deel rest van de marathon

Goooeeeeiieemorgggeeennnn!!!!  We zijn er weer hoor......  heerlijk geslapen en om half 6 wakkker. Nog even gedut en nu maar weer de computer aangezet voor de rest van het verslag.

Tja je moet er iets voor over hebben om een paar dagen naar New York te gaan. Waar waren we gebleven???? 

Bij ground zero inderdaad. Daar kon je helaas niet veel van zien (zie foto) behalve een paar hijskranen (speciaal voor Andre gefotografeerd, deze zijn tenminste ECHT groot) en een gigantisch doek er omheen met hoe het gaat worden.

Daar tegenover lag Century 21!!!!!  Het eerste echte shoppingmall die we zouden aandoen. Deze winkel is een echte outlet met zwaar afgeprijsde artikelen van merkkleding, zonnebrillen, luchtjes, handtassen.  Daar de eerste aankopen gedaan!!!!  Een echte Kenneth Cole zonnebril voor € 10. Now you'r talkin'.....

Mariëlle wilde in New York ook nog kijken voor nieuwe parfum en ook hier geslaagd en totaal voor €63 (inclusief zonnebril) Eternity 100 ml met extra reissetje van 15 ml en een bodylotion vn 150 ml. Nou dat vond ik toch wel een hele leuke deal!!!

Even een tussendoor tip voor Nel en Lisa, ze hebben er ook heel veel van Chanel. Niet gekeken naar de prijzen want die stonden er niet bij. Maar ik ga er vanuit dat dit hier ook wel goedkoper is. Zou er zeker gaan kijken.

Ook nog even gekeken voor een nieuwe handtas, er zaten zeker hele leuke merken bij, maar de tassen zelf waren zwaar gedateerd en volgens mij uit een donkere kelder gehaald om de zaak maar te vullen. Of de Amerikanen hebben echt geen smaak en vinden dit de laatste mode?!?!!? Het kan zomaar natuurlijk.

Van dit shoppinggeweld kregen we toch ook wel zin om nog iets anders te gaan shoppen en vonden dat het tijd werd dat we richting SoHo gingen. Dus hup naar de Metro gelopen en met ons 100% NewYork boekje in de hand de volgende route gelopen die hier vermeld stond.

In East Village gezellig rondgelopen en sfeer opgesnoven. Gezellige winkeltjes en veel restaurantjes met heerlijke bakkers waar we een sandwich met kip, tomaat en basilicum hebben gegeten. Het  brood was echt zalig, bruin en goed gebakken. Dit leek echt op goed Nederlands brood van de echte bakker. Dit heb ik hier echt nog nooit eerder gegeten. Ook allerlei soorten bruine broodjes met zaadjes, super gezond!!

 

Onderweg komen we een wel HEEL bekende naam tegen.  Heeee?????  Nooit geweten dat de Bleekerfamily zo bereisd was, zo ver ik weet gaan ze al jaren alleen maar naar Fiss en gaan in de zomer varen met de boot op de Nederlandse plassen.  Waarom houden jullie dit geheim???  Er is zelfs een straat naar jullie vernoemd. Het bewijs staat hierboven.

Maar goed, terug naar onze wandelroute, richting SoHo, met als doel UGGS voor Laura. (Tessa mag ze zelf uitzoeken als we samen naar Orlando gaan he??). Ze hadden precies de Uggs die ze bedoelden, korte grijze, met bont en zo'n knoopje. Helaas niet meer in maat 9 (eur 40) maarrrr ze hadden nog wel een kindermaat 8 die gelijk was aan de volwassenmaat 9.?!!? Euhhhhh?!!??  wij waren um even kwijt en helaas de verkoper ook, want hij paste niet (ze zaten wel erg lekker hoor, Laura)  Ook bij de andere winkels gekeken voor deze Uggs, maar alles uitverkocht. Maar gelukkig hebben we nog een paar dagen dus, we zullen ze vast nog wel vinden.

Wel heeft Ellen haar eerste aankopen hier ook gedaan. Een paar Conversegympen, precies zoals Laura het wilde. Groen met paarse strepen....................

In SoHo was het behoorlijk druk in de winkels met de megasale van soms wel 80%!!!!!  Maar tot nu toe nog niet echt wat we zochten..... Zometeen nemen komen we gewoon weer met lege koffers thuis????  Dan zijn we vast de eerste uit NY die met niets thuiskomen. Dat mag niet gebeuren, dus voor morgen maar een shoppingdag ingesteld.

Het was inmiddels al schemerig geworden (rond 4 uur begint dit al) maar om de dag goed af te sluiten wilde we toch iets gaan bezichtigen. Dus hup inde metro richting ons hotel. New York by night is ook één grote lichtbundel en dat moet ook van boven worden bekeken. Dus naar Top of the Rock. nou ja hup.....  inmiddels best al weer moe, toch het richtingsgevoel liet ons aardig in de steek. Je ziet zoveel, waar is het ook al weer???  Toch maar even aan mijnheer Agent gevraagd. Die wijst ons vriendelijk naar de overkant van de straat (oeps, blond met jetlag, tja do I need to say more.....)

Hier was het uitermate rustig, totaal geen rij, konden zo weer naar binnenlopen. En ja hoor daar zijn ze weer.....................  onze vrienden van de security. Volledig automatisch trek je alles al uit en doe je al je spullen in bakken. Loopt door de erehaag, ik verwacht nog steeds iedere keer iemand die me dan staat op te wachten met een medaille of zo.  Die hadden ze niet voor ons,  wel mochten we op de foto. Mwahh laat maar, na een dag de alternatieve marathon van NY zie je er niet helemaal fris en fruitig meer uit, zullen we maar zeggen. Ben bang dat we niet meer blijven plakken.

Met de lift ga je dan naar de 67ste verdieping, de lift heeft in het dak allemaal lichtjes en je ziet ook hoe hard de lift naar boven gaat. Grappig gezicht, ik heb vroeger nog wel eens van die nachtmerries gehad dat de lift dan door het dak vliegt. Maar gelukkig stopte deze lift wel op tijd.

Boven aangekomen een geweldig uitzicht.  Zie hier de plaatjes:

  

 

In het hotel teruggekomen alle tassen neergezet. Niet te lang op bed gaan liggen want dan komen we er niet meer vanaf ben ik bang...........  Echt alles doet zeer,  onze voeten, benen, rug. Nadat we zijn opgefrist (lees, andere schoenen aan en beetje deo) met de lift van de 21ste verdieping weer naar de lobby. Daar staan ook een aantal gasten te wachten om te gaan dineren. Ik loop langs en voel me echt ZWAAR onderdressed.  Zij helemaal op chic, mooie broeken, jurken en hoge hakken aan. Ik in mijn spijkerbroek, (nep)Uggs en ski-jas. Ze zullen zich wel afvragen, hoe komen zij in hemelsnaam in dit hotel terecht???  Tja dames PriceLine hee????

 

Even gezocht weer naar het tentje wat we in de buurt hadden gezien. Ted's Montana Grill, die is een steakhouse van Ted Turner (tenminste dat stond bij de deur vermeld).  Overal was het superdruk in de restaurants, behalve in deze?????  Als dit maar goedkomt, omdat we geen zin en puf meer hadden om verder te kijken, ploffen we op de stoelen neer. Zo een beste vent die ons hier nog vandaan krijgt.

De sirloinfilet 8 ounz (de kleinste op de kaart) smaakte erg goed (kan ook zijn omdat we gewoon berehonger hadden). Want het aperitiefje van stukjes komkommer waren ook zalig. Hoe was het spreekwoord ook alweer:  Honger maakt rauwe bonen zoet.

Maar eerlijk is eerlijk de steak was supermals en goed gekruid. De margarita smaakte niet als bij Theresa, maar ach, een kniesoor die daar op let.

Terug in het hotel de weblog bijgewerkt met deel 1 en toen een aardig tijdje met Theresa voor het eerst geskypt. Super!!!  Voor degenen die lezen en die denken who the hell is Theresa???  Zij is onze nicht in California (haar ouders zijn op Ellis-island in de jaren 40-50 aangekomen) waar we afgelopen meivakantie een paar dagen hebben gelogeerd voor de VanSteynreunie in Lodi.

Zo, nu even douchen en op naar de kerk. Want het is tenslotte zondag!!!  Hallelujahhhhhhhhh!!

Dag 2 deel 1 De alternatieve marathon van New York

Zoooooooooooooohhhhhhhhhhhhhhhh  terwijl ik de weblog bijwerk liggen we helemaal kapot op bed. We hebben vandaag de hele dag gelopen, gelopen en gelopen.

Maar goed, we zullen maar bij het begin beginnen, toch??   Wij zijn gisteren aangekomen in de city that never sleeps. Dat lukte ons niet helemaal maar we doen aardig ons best. De bedden ligggen super, maar het echte slapen, daar is niet echt sprake van.

Dus om half 5, Mariëlle, was al meer dan een uur wakker, werd Ellen ook wakker. Zij was om 12 uur wakker geworden en had een paar nachtmerries over UGGS?!?!?!?

Omdat we toch wakker waren, de foto's op de weblog gezet en daarna gedouched en rond kwart voor 8 zaten wij een cafeetje voor ons eerste ontbijt. De koffie is hier zowaar best nog sterk!!!!  Je verwacht een slap bakkie slootwater, maar je wordt er toch wel aardig wakker van.

Vervolgens wilde we met de metro naar Battery Park. We zijn nog niet helemaal geacclimatiseerd en stonden wel bij een metro die downtown ging, maar ons niet naar de plaats van bestemming wilde brengen. Het richtingsgevoel van Mariëlle zit verkeerd om en bij Ellen is ie nog even offline.............

Dus maar even navragen bij een vriendelijke NewYorker hoe we het beste met line 1 konden gaan. Of het nu de jetlag is, ik weet het niet, maar ik ben volledige gedesorienteerd als ik zo'n metrostation uitkom. Maar ook wij kwamen zonder kleerscheuren aan bij Batterypark waar we met de boot naar Statue of Liberty en Ellis-island wilden.

Daar aangekomen met de boot mee, maar niet voordat we weer een security-check hebben gehad. Het wordt al gewoonte om je broekriem te verwijderen, horloge af, schoenen uit en zakken leeg. Nog even en we kunnen meedoen voor het guinessboek of records voor wie het snelst door de douane heen komt :)

Door deze security voer de boot voor onze neus weg. Maar geen nood, een 30 minuten wachten en we konden heerlijk boven op het dek staan. Het was wel nog iets fris maar het zonnetje doet goed zijn best en er is weinig wind. Dus heerlijk op het dek genoten van het uitzicht op Manhattan en natuurlijk het vrijheidsbeeld.

    

 

Bij het vrijheidsbeeld van boord gegaan en heerlijk rondgelopen en genoten van het uitzicht. We hadden geen kaarten om de kroon in te gaan maar we vonden dit al indrukwekkend genoeg. Je kon wel tot "de voeten" van het vrijheidsbeeld komen. Maarruuuhhhh......... ja hoor daar zijn ze weer ............ onze securityfriends met een geweldig lange rij. Nou die rij vonden we iets te veel van het goede en hebben onze vrienden vriendelijk bedankt. De veiligheidsmaatregelen zijn behoorlijk daar. Er lopen aardig wat Swats rond, zwaar bewapend.

Toen met de boot naar de volgende stop, Ellis island. Hier kwamen vroeger de emigranten aan na soms wekenlang op de boot richting de US of A te hebben gezeten. Hier hebben we de ECHTE japanner uitgehangen. Koptelefoon op met een audiotour. Hoewel er veel sentiment bij is, vond ik het toch erg indrukwekkend. Als je je realiseert dat een 6tal ooms en tantes hier eind 40, begin 50er jaren echt daadwerkelijk hebben gestaan in die zelfde hal. Een echt kippenvel momentje.

Als je de tour volledig conform het bandjes had gedaan waren we een aantal uur zoet geweest, maar Jappanners klikken een paar foto's en gaan dan weer verder, dus wij hebben het een en ander overgeslagen (meestal de nagespeelde luisterverhalen van nieuwe Amerikanen).  Nog geprobeerd de gegevens op te halen van oom Koos maar dat is helaas niet gelukt. 

Rond 2 uur waren we hier uitgekeken en namen de boot terug naar Manhattan. Op de boot lazen we dat er nog een Nederlands Monument zou zijn, wij ons nog afvragen waar dat was. Want daar waren we echt finaal langsgelopen (blame it on the jetlag......)

 

 

 

Vervolgens hebben we als echte touristen met het fototoestel op de buik en het reisgidsje in de hand een route gevolgd door Wallstreet. Wat een mooie straten. Dit waren nou echt de straatjes die je herkent uit films met van die trappetjes en zo.

 

 

 

Heel bijzonder is wel het gevoel als je hier rondloopt. De beelden van de ramp met het WTC die komen hier vandaan. Daar zag je al die mensen rennen volledig in paniek. Je ziet er niet veel meer van, ook niet echt van ground zero. Maar het is wel apart om er te zijn geweest.

 

 

De rest van het verslag komt morgen want onverwacht heb ik nog een tijdje geskyped voor het eerst met Theresa in Escalon California. (wasn't it fun???  Just for you in English, hopefully you can understand a bit what's written here, otherwise maybe it's time to cath up your Dutch and come to Holland......)  Zo leuk om elkaar zo te spreken. Daardoor is het nu 11 uur 's avonds en ben ik kapot en ga ik slapen. Morgenochtend zal ik waarschijnlijk toch wel weer vroeg wakker zijn.

 

Dan krijgen jullie deel 2 met foto's.....   Dus ik houd het nog een beetje spannend wat we allemaal nog meer hebben gedaan. Onze voeten doen er in ieder geval zeer van...

Iedereen alvast ontzettend bedankt voor al jullie leuke reacties. Ik heb nu helaas te weinig tijd om op iedereen te reageren maar we vinden het super om het te lezen.

 

Tot morgenochtend  (voor ons dan he)

Foto-update dag 1

Hierbij dan de foto's van onze eerste dag in New York.  Omdat dit de stad is "what never sleeps" hebben we dit ook maar in ere gehouden en zijn we lekker vroeg op. We willen tenslotte niets missen, het is nu bijna 5 uur 's ochtends en we zijn al even wakker.

Vandaag belooft het een schitterende dag te worden, dus de camera's gaan mee en we gaan alleen maar sightseeing doen. Dus helaas Laura, vandaag nog geen UGG's. Je moeder heeft gedroomd dat ze de hele stad heeft afgelopen en niets heeft kunnen vinden....... hopelijk zijn dromen nog altijd bedrog!!

Nee hoor kids, we gaan echt nog wel shoppen dus dat komt nog wel goed. :)

Op ons toedoe lijstje voor vandaag:  Statue of Liberty, Ellis Island, Wallstreet, Ground Zero en al het andere wat vandaag aan ons voorbij komt.

 

                    

             

 

Het eerste sightseeing in New York

 

                   

Start spreadin' the news... we're leavin' today....

EIndelijk................................... het is zover, vandaag vertrekken we naar New York!!!




We vertrekken lekker vroeg (heerlijk, je kunt maar alvast onderweg zijn) richting Brussel Airport. Om het zekere voor het onzekere te nemen zijn we om 4 uur vertrokken. En ja, dat is heel erg vroeg, maar ja je slaapt toch slecht.



Netjes volgens de planning kwamen we bij het vliegveld aan om kwart over 6. Patrick, die op de achterbank nog even zijn ogen heeft dichtgedaan kon, begon aan de terugreis en was weer netjes terug thuis om kwart over 8.



Wij zijn naar de balie gelopen om in te checken. Daar waren wij de op een na eerste en met zo'n 20 minuten wachten op het baliepersoneel konden we eindelijk onze boardingpassen in ontvangst nemen. Maar niet voordat we de eerste securityvragen op ons afgevuurd kregen.



Wie heeft de koffer ingepakt??? Duhhhh niet de kaboutertjes en mijn Personal Assistant had een dagje vrij, dus helaas moest ik het zelf doen.



Wat gaan we doen in NY, was de volgende vraag...... Tja dat lijkt me logisch....................shop till you drop. En oooohh ja we gaan ook wat sighseeing doen natuurlijk.



Na dit boeiende interview werd het tijd voor een broodje met een bakkie leut. Nog even een flesje water gekocht, volgens mij komt het water uit Belgie uit gouden kranen, want 2 flesjes water kostte € 6,40!!!!! We hebben dit maar voor eeuwig vastgelegd. (beelden volgen nog). Maar niet te lang getreuzeld want we werden verwacht voor ons tweede grote interview met algehele controle. Tip voor de reizigers die nog naar New York (of andere plek in de USA gaan). Trek je mooiste lingeriesetje aan en doe geen gekke dingen in je handbagage. Want alles wordt het voor het boarden uitgepakt, voor de ogen van alle andere passagiers. Ook een lichte bodymassage was all-inclusive.



Doordat niet alleen wij deze voorkeursbehandeling kregen, maar al onze medereizigers, vertrokken we dus wel iets later dan gepland. Om 10.36 uur zaten we in de lucht. Voor mij was het een eerste ervaring met Continental maar ik vond er niet veel verschil in zitten als met United. De stewardessen waren ver voorbij de houdbaarheidsdatum en een cursus klantvriendelijkheid paste waarschijnlijk niet meer in het budget.



Maar dat mocht de pret niet drukken want de chicken or beef (in plaats van pasta) zag er redelijk goed uit. We hebben maar gekozen voor een vliegend beest, want ja ik vermoed dat die zich het beste in de lucht vermaakt. Het aantal vlieguren viel mee en we kregen het redelijk weg. Ellen zit al een paar weken op een streng dieet met allerlei zakjes en kon haar geluk niet op toen ze zag dat al haar eten ook netjes in zakjes zat. Dus zij spijbelt niet deze dag, ze eet keurig uit zakjes.



De piloot was ons goed gezind en heeft keurig om 12.25 het vliegtuig aan de grond gezet op Newark.



Het was verbazingwekkend rustig op dit vliegveld en de rijen voor customs waren niet noemenswaardig. Dus met maar 3 mensen voor ons, waren we zo aan de beurt voor ons laatste interview. De douanebeamte had er duidelijk zin in vandaag (not) en bestookte ons met allerlei orginele vragen die hij volgens mij zelf verzonnen had. Hoeveel kinderen heeft u? Wat komt u hier doen? Wat voor een baan heeft u in Nederland? en hij had er zin in. Deze keer wilde hij geen handtekening van ons, maar een zelfgemaakte foto en onze handafdrukken. Ze zijn vanaf volgende week te bewonderen op de HollywoodBoulevard.



Na dit vriendelijke gesprek stonden onze koffers al te wachten en gingen we op weg naar de Airtrain. Dit bleek niet al te moeilijk, maar omdat je na zo'n vlucht toch een beetje duf bent liepen we wat verdwaasd rond. Maar alles verliep prima. Er staan overal medewerkers die je de juiste weg wijzen, dus fout kan het bijna niet gaan. Bij Pennstation zijn we uitgestapt en hebben we de taxi genomen naar ons hotel Warwick in 54th street.



Dit hotel ligt tegenover het MoMa (ofwel Museum of Modern Art). Bij het inchecken gevraagd om een free upgrade, ze had een leuke kamer voor ons met een nice view!!



De bellboy (tja we zitten natuurlijk wel in een 4*hotel he?!?!?) bracht onze koffers naar onze kamer op de 26e en wilde uitleg geven hoe alles werkte in de kamer. Hij zag dat de kamer niet geheel was schoongemaakt, belde met de receptie en zei dat hij een andere kamer voor ons zou regelen. We would like it, zei hij nadat hij had opgehangen.



We moesten weer verkassen naar de 21ste verdieping en tja, het uitzicht was ook heel mooi vanuit onze suite met balkon!!!!!!!! Dus wij zitten nu superdeluxe in een megakamer met uitzicht op het MoMa.



De bellboy hebben we bedankt met een leuke fooi!!! Maar lang hebben we niet genoten van onze kamer. We wilden toch wel alvast iets van New York zien en zijn de straat op gegaan.



Eerst maar via Fifth Avenue naar Rockefeller Center. Daar even gekeken naar het schaatsbaantje. Even overwogen om nu al naar Top of the Rock te gaan, maar dat kunnen we altijd nog en we willen er wel optimaal van genieten. Daarna via wat winkels van binnen te hebben bekeken, maar niets hebben gekocht (ja we houden ons nog even in :)), heerlijk genoten van Times Square. Toen was het inmiddels 5 uur 's middags. Een aardig inkakmomentje maar ja daar kunnen we ons nog niet aan toegeven natuurlijk.



Dus eten is nog wat vroeg, maar....... het MoMa is vandaag gratis en geopend tot 20.00 uur en ja we blijven bovenal Hollanders. Zo hup wij mengden ons in de gekte van een druk MoMa waar op dit moment een aantal tentoonstellingen zijn van Tim Burton (ja, joh die.....?!?!?) en van een of andere zwitserse gebeuren.



Ja en met een vermoeid lijf kunst gaan bekijken is zeker geen aanrader. Helaas was fotograferen bijna nergens toegestaan. Er waren wat collectersitems die hadden we jullie niet willen onthouden, maar ja jullie zullen het moeten doen met je eigen inbeeldingsvermogen.



Weet je dat ze in New York Fred Oster ook kennen??? Ze hadden daar die bak staan van de hamsterrace, je weet wel die met Andre van Duin en zo...... Ook het gordijn van oma was ingelijst en een aantal requisieten op een rekje en voila .... het volgende kunstwerk is geboren.



Voor de plaatsgenoten onder ons er hingen ook schilderijen die zo uit PassePartout gehaald zouden zijn. Voor de niet kenners, PassePartout is een winkel bij ons die gerund word door geestelijk gehandicapten die daar hun eigen gemaakte spullen verkopen. Ze zouden bij het MoMa niet misstaan.



Na deze kunstinjectie, helaas waren we zo moe geworden dat niets meer leuk lijkt. Vonden we het beter om onze inwendige mens maar te gaan verwennen. Om de hoek van MoMa en ons hotel zit ChinaGrill (met een score 22 van Zagat.com voor de kenners, dit stond vermeld in het restaurant). Hier hebben we heerlijk gegeten, Marielle beef en Ellen chicken met rijst. Het was conform de Amerikaanse maten natuurlijk weer veel te veel en met het buikje rond zijn we terug naar ons hotel gegaan want het verslag moet natuurlijk nog wel op de weblog.



In onze Suite aangekomen blijkt dat Mariëlle alle verloopstekkers heeft meegenomen, maar natuurlijk net niet diegene voor de laptop. Lekker slim, hoezo blond???



Maar gelukkig zitten we niet in een porrelhotel. Dus hup even naar de receptie en gevraagd of ze wellicht een passende stekker hebben. Natuurlijk heeft een 4*hotel dit voor zijn gasten en de congierge heeft dit netjes naar onze kamer gebracht. Ik ben wel bang dat we na deze week wel weer veel te veel verwend zijn. Dat wordt afkicken geblazen..



Zo iedereen weer een beetje op de hoogte, ik ga lekker slapen want ook hier is het inmiddels bijna half 10.



De foto's houden jullie nog even van me tegoed. Als ik morgen wakker ben, zal ik de weblog hopelijk ook met onze foto's bijwerken.

It's the final countdown!!

Onze ticker staat inmiddels alleen nog maar op dagen. Yessss  nog maar 15 dagen en we kunnen zeggen:  we're leavin' today!!

Volgende week gaan we maar eens  bij elkaar zitten om toch een soort van schema in elkaar te zetten. Een lijstje met mustsees mag niet ontbreken. Want gelukkig hebben we wel 4 volle dagen om te genieten, we willen er wel zeker van zijn dan we niets missen.

Zodra ons lijstje klaar is, zal die ook op de weblog verschijnen. Kunnen we goed in de gaten houden of we 'seen that' done that' bij kunnen zetten.

Maar dit weekend eerst nog maar eens op voor de halve marathon van Egmond,  nee ik niet (!!!!!! no way, ik val bij de eerst bocht al af ?!?!?). Patrick gaat deze tocht weer ondernemen  (voor de 5 of 6e keer)  met een aantal vrienden en die moeten natuurlijk goed worden aangemoedigd. Het weer werkt lekker mee (NOT), met  een behoorlijke wind, verwachte sneeuwval, en behoorlijke gladheid.

De organisatie is nu bezig met een alternatief parcour omdat de paden in de duinen niet goed begaanbaar zijn. We wachten af en hopen dat we zondag de mannen trots met hun medaille kunnen begroeten.

Kerst en Oud en Nieuw

Zo, morgen hebben de kids heerlijk 2 weken kerstvakantie.  Dus de kalkoen is al bijna besteld, de kerstkransjes zijn niet aan te slepen. De kerststol wordt bij de bakker op smaak gemaakt.  Morgenochtend nog op de basisschool van Tessa een heerlijk (?!) ontbijtje met de kids van groep 8. Zij hadden besloten dat pizza's en nacho's toch echt wel kunnen als breakfast. Mwah... zij liever als ik.

Bij Thijs (zoon van Ellen) in de klas is er een jongen wiens vader de trotse eigenaar is van de snackbar/chinees restaurant. Die komt dus al jaren 's avonds met eten (met andere woorden; patat met allerlei soorten snacks dus).  Ook de kids van deze groep vonden dat patat met een frikandel om half 9 's ochtends toch echt wel lekker is. Juf kon de mening niet helemaal delen. ;)

Lekker 2 weken uitrusten voor het nieuwe jaar weer gaat starten.

De NewYorktrip gaat even in de ijskast. We hebben al aardig wat gelezen, alleen een klein soort van schema is misschien toch wel handig om te maken. Om zeker te weten dat we niks missen.

De week van oud en nieuw gaan wij met 4 andere gezinnen naar een kasteeltje in België.  Een aardige organisatie, want het meeste eten en drinken zal ik samen met een andere vriendin inkopen. Het is voor ons de eerste keer.

Vorig jaar heeft onze vriend Harald alles geregeld, zoals hij altijd alles super regelde voor ons. Hij had alles ingekocht, meegenomen. Veel te veel natuurlijk.  We zaten in een splinternieuw huis net over de grens in België bij Vaals.

Tijdens deze dagen was alles tot in de puntjes geregeld. Een heel schema van een wandeling, skiën tot een bonte avond.  Wat hadden we daar een geweldige tijd!!
Tijdens deze midweek was hij al ziek (ja dachten wij nog, echt een man die klaagt.... hoe ver konden we ernaast zitten). 4 april is hij aan de gevolgen van een zware operatie aan een tumor bij zijn alvleesklier overleden.

Nu mag ik het stokje qua eten en drinken van hem overnemen. Kon ik soms maar een lijntje leggen naar boven, hé van Rees........  hoe moet ik dit nu toch doen???? 

We redden ons wel....... toch is het anders.  Maar zijn eigen Grüne Veltliner, die gaat met dozen te gelijk mee. Want zijn genieten van eten en drinken..... ja dat houden we erin!!!!!
Dus de komende week staat in het teken van België. Naar Maastricht of Valkenburg want dat is maar een kwartiertje rijden en gezellig met elkaar zijn. We hebben er zin in!!!!  (wel met soms een beetje gemengde gevoelens)

Een nieuw jaar..... nieuwe kansen...... nieuwe vakanties.......

Hierbij wens ik iedereen die dit leest hele fijne kerstdagen en een geweldig, gezond en reislustig 2010 toe!!!!

Mariëlle